donderdag 28 november 2019

Orthodokse Kerk - Dutch Orthodox Web 1

Orthodokse Kerk

Dutch Orthodox Web 1

ORTHODOX CHRISTIANITY – MULTILINGUAL ORTHODOXY – EASTERN ORTHODOX CHURCH – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ – ​SIMBAHANG ORTODOKSO NG SILANGAN – 东正教在中国 – ORTODOXIA – 日本正教会 – ORTODOSSIA – อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ – ORTHODOXIE – 동방 정교회 – PRAWOSŁAWIE – ORTHODOXE KERK -​​ නැගෙනහිර ඕර්තඩොක්ස් සභාව​ – ​СРЦЕ ПРАВОСЛАВНО – BISERICA ORTODOXĂ –​ ​GEREJA ORTODOKS – ORTODOKSI – ПРАВОСЛАВИЕ – ORTODOKSE KIRKE – CHÍNH THỐNG GIÁO ĐÔNG PHƯƠNG​ – ​EAGLAIS CHEARTCHREIDMHEACH​ – ​ ՈՒՂՂԱՓԱՌ ԵԿԵՂԵՑԻՆ​​

ORTHODOX WEB: http://orthodoxweb.blogspot.com - Abel-Tasos Gkiouzelis - Email: gkiouz.abel@gmail.com – Feel free to email me…!

♫•(¯`v´¯) ¸.•*¨*
◦.(¯`:☼:´¯)
..✿.(.^.)•.¸¸.•`•.¸¸✿
✩¸ ¸.•¨ ​

http://dutchorthodoxweb1.blogspot.com - Orthodokse Kerk
http://dutchorthodoxweb2.blogspot.com - Orthodokse Kerk


Christus is opgestaan! 
Hij is waarlijk opgestaan!

<>

Belijdenis: Wij allen vergeving van God nodig hebben

De Bijbel vertelt ons dat wij allen vergeving van God nodig hebben. We hebben allen zonden begaan. Prediker 7:20 verklaart: ”Want niemand op aarde is zo rechtvaardig, dat hij goed doet zonder te zondigen”. 1 Johannes 1:8 zegt ons: ”Indien wij zeggen, dat wij geen zonde hebben, misleiden wij onszelf en de waarheid is niet in ons.” Alle zonde is uiteindelijk een opstandige daad tegen God (Psalm 51:4). Het resultaat is dat wij Gods vergeving broodnodig hebben. Als onze zonden niet vergeven worden, dan zullen we eeuwig te lijden hebben onder de gevolgen van onze zonden. (Matteüs 25:46; Johannes 3:36)

<>

Belijdenis: Gods Zoon heeft Zijn leven en Zijn bloed gegeven om ons van de zonde te verlossen


Wil jij dat jouw zonden vergeven worden? Heb jij dat zeurende schuldgevoel dat je maar kwijtraakt? Vergeving van jouw zonden is beschikbaar voor jou als jij jouw vertrouwen in Jezus Christus plaatst als jouw Redder. Efeziërs 1:7 zegt: “Gods Zoon heeft Zijn leven en Zijn bloed gegeven om ons van de zonde te verlossen. Alles wat wij hebben misdaan, is ons daardoor vergeven. Wat een ongelofelijke genade!”

<>

De Kerk wordt in onstuimige zee door deze boot weergegeven

Het Symbool van Kerk als boot [de ark] is krachtig; de Kerk wordt in onstuimige zee door deze boot weergegeven. De zekerheid dat we met Christus, in Eenheid met Hem ons leven vervullen, geeft ons de zekerheid dat wij gezamenlijk Zijn roep [de roeping] vervullen en we daarmee onze lotsbestemming gestalte geven. Zonder boot, of zonder de Kerk, lopen we het risico dat de visserij niet God dient, maar alleen maar ons eigen ego bevredigt.

<>

God Die nog steeds dit schip [Zijn Lichaam]…

De roeping van het eerste onderwijs was toen Jezus de boot binnen stapte en aan ons via Petrus, Jacobus en Johannes de uitnodiging lanceerde om vissers van mensen te worden. Daardoor worden wij in feite gekwalificeerd als Christen, wanneer wij ons zelf afstemmen te behoren tot Zijn Lichaam, de Kerkgemeenschap. God Die nog steeds dit schip [Zijn Lichaam] bestuurt, is ook Degene Die deze oproep publiceert, Hij trekt hier steeds meer vissers aan, die de moed opbrengen zichzelf te onthechten en alles in deze wereld achter zich te laten om Hem te volgen.

<>

Katechese

Het geloofsonderricht van De Kerk.

Er zijn twee plaatsen voor geloofsonderricht:
-de heilige diensten.
-het voorbeeldige leven van de andere gelovigen.

Daar leert de katechumeen het Christelijke leven.

Katechetische preken zijn een andere bekende vorm.

Er zijn tijden geweest waarin De Kerk gebruik maakte van een katechismus.

Het volstrekt unieke van het onveranderde Christelijke geloof van de Orthodoxe Kerk maakt naast leren vooral afleren noodzakelijk.

Het katechumenaat kan meerdere jaren duren. Het wordt afgerond met een algehele biecht, exorcisme, afzwering, geloofsbelijdenis en katechumenenzalving.
In het daarop volgende Mysterie van de Verlichting doet de katechumeen Christus aan en wordt volledig opgenomen in De Kerk.

Bron:



ORTHODOXE KERK

<>

Heilige Seraphim 
van Sarov, Rusland (+1833):
“Ik weet niets“

De beroemde 19e eeuwse heilige Seraphim van Sarov, Rusland [1759-1833], zei over zichzelf: “Ik weet niets“. Deze woorden waren opmerkelijk afkomstig van een kluizenaar die de meest gewilde spirituele adviseur van tijd was. Toch erkende de heilige Seraphim dat hij slechts een doorgeefluik was: dat het goede wat uit hem voortkwam, van God afkomstig was.

<>

De doelmatigheid van ons gebed is afhankelijk van de vraag…

Eenvoudig weergegeven de doelmatigheid van ons gebed is afhankelijk van de vraag:

—of wij het waard zijn om te ontvangen wat we vragen,

—of we bidden volgens de Wil van God [Uw Wil geschiedde…],

—of we zonder ophouden bidden,

—of we alle toevlucht te nemen tot God,

—of we als we vragen datgene wel gunstig is voor ons.

En de rechtvaardige, die de Heer nog steeds ‘Zijn ontferming’ afsmeekt, zal verhoord worden, want God weet, als Vader, toch heus wel wat je nodig hebt.


<>

De geestelijk ingestelde mens tracht de dingen om hem heen niet alleen met zijn hersenen te begrijpen

Archimandriet Vasileaos:

“De geestelijk ingestelde mens tracht de dingen om hem heen niet alleen met zijn hersenen te begrijpen. Het geheel van zijn wezen wordt opgelost en vereenvoudigd zij wordt bij wijze van spreken, en muziekinstrument van begrip. De gehele persoonlijkheid begrijpt in het proces zich volledig over te geven aan God”.


<>

De Goddelijke kracht van Christus

Heilige Johannes van Kronstadt, Russland (+1908) & Heilige Nicolaas Cabasilas (+1392)

“De Goddelijke kracht van Christus heeft ons immers met alles, wat
tot leven en godsvrucht strekt, begiftigd door de kennis van Hem, Die
ons geroepen heeft door Zijn Heerlijkheid en Macht…”

Dit is de “vertrouwde uitdrukking” over het leven in Christus welke voorkomt
in de geschriften van de vaders H. Cabasilas en H. Johannes van Kronstadt.

H. Johannes van Kronstadt [vader John Iliytch Sergieff] leert ons buitengewoon praktische dingen over het leven in Christus en deze vormen “de rode draad” in het leven van de mens die verwikkeld is in een geestelijke strijd, met de bedoeling daarin vooruitgang te boeken.

De H. Cabasilas bemoedigt ons eveneens in de strijd om Gods genade, opdat wij hierdoor onze redding hopen te verkrijgen.

<>

Het bewijs voor de opstanding van Jezus is overweldigend

Het bewijs voor de opstanding van Jezus is overweldigend. Ten eerste waren er meer dan vijfhonderd ooggetuigen van de herrezen Christus! Dat is een hoop ooggetuigen. Vijfhonderd stemmen kunnen niet genegeerd worden. Er is ook de zaak van de lege graftombe; de vijanden van Jezus hadden makkelijk alle roddel over zijn opstanding kunnen stoppen als zij Zijn dode, ontbindende lichaam hadden laten zien. Maar er was geen dood lichaam óm te laten zien! De graftombe was leeg! Zouden de discipelen zijn lichaam hebben gestolen? Onwaarschijnlijk. Om te voorkomen dat zoiets zou gebeuren was Jezus’ graftombe zwaar bewaakt door gewapende soldaten. Daarbij komt nog dat zijn trouwste volgelingen al bij zijn arrestatie en kruisiging in angst op de vlucht geslagen waren. Laat staan dat dit samengeraapte groepje van bange vissers hard tegen hard zouden zijn gegaan tegen getrainde professionele soldaten. Het is een simpel feit dat de opstanding van Jezus niet weerlegd kan worden.
<>

Tuin in de woestijn

Vanaf de eerste dag groeide zij.
Zij breidde zich uit over de hele wereld.

Zij gaf aan de wereld kostbare geschenken:

• de complete Bijbel,
• het oorspronkelijke monnikendom,
• een levende leer,
• een bereikbare theologie,
• inspirerende ikonen,
• een duidelijke organisatie.

Zo was de vroege Christelijke Kerk.

En zo bleef ze.

Want de jonge Kerk bestaat nog.
Onveranderlijk in wat wezenlijk is.
Trouw aan wat haar gegeven is.

Daarom noemt zij zich de Orthodoxe Kerk.

Bron:



ORTHODOXE KERK

<>

Hij nam de straf voor onze zonden op Zich en maakte ons één met God

God is, in Zijn perfecte plan, een mens geworden: Jezus Christus (Johannes 1:1,14). Jezus stierf aan het kruis. Hij nam zo de straf op Zich die wij verdienen: de dood. 2 Korintiërs 5:21 leert ons: “Want God nam Christus, Die geen zonde gedaan had, en belastte Hem met onze zonden. In ruil daarvoor rekent God de rechtvaardigheid aan ons toe.” Jezus is aan het kruis gestorven. Daarmee heeft hij de straf op Zich genomen die wij verdienen! De dood van Jezus – als God – heeft voorzien in de vergeving van de zonden van de hele wereld. 1 Johannes 2:2 verklaart: ”Hij nam de straf voor onze zonden op Zich en maakte ons één met God. Hij is het offer voor onze zonden en niet alleen voor de onze maar ook voor die van de hele wereld.” Jezus stond op uit de dood, waarmee hij liet zien dat hij de zonde en de dood heeft overwonnen (1 Korintiërs 15:1-28). Prijs God; dankzij de dood en opstanding van Jezus Christus is de tweede helft van Romeinen 6:23 waar: “Maar de genade van God geeft wat niemand verdient: eeuwig leven met Christus Jezus, onze Here.”

<>

Belijdenis: God is vol liefde en genade Hij verlangt ernaar om onze zonden te vergeven

God zij dank, God is vol liefde en genade. Hij verlangt ernaar om onze zonden te vergeven! 2 Peter 3:9 zegt ons: ”Hij heeft geduld met jou, daar hij niet wil dat sommigen ten onder gaan, maar dat allen tot bekering komen.” God wil ons vergeven en daarom heeft Hij dat mogelijk gemaakt. De enige terechte straf voor onze zonden is de dood. De eerste helft van Romeinen 6:23 verklaart: ”De zonde betaalt een hard loon: de Dood!” Een eeuwige dood is wat wij verdiend hebben met onze zonden.


<>

Jezus is het juiste geloof als jij op zoek bent naar vergeving

Jezus is het juiste geloof als jij op zoek bent naar vergeving (Handelingen 10:43). Jezus is het juiste geloof als jij op zoek bent naar een betekenisvolle relatie met God (Johannes 10:10). Jezus is het juiste geloof als jij op zoek bent naar een eeuwig tehuis in de Hemel (Johannes 3:16). Geloof in Jezus Christus als jouw Verlosser – Je zult er geen spijt van krijgen! Vertrouw op Hem voor de vergeving van jouw zonden – je zult niet teleurgesteld worden!

<>

Het Paradijs en de hel

Heilige Paisios van de berg Athos, 
Griekenland (+1994)

De Heilige Païsios, geestelijk leidsman op de berg Athos heeft een geschiedenis bekend gemaakt over God, Die het Paradijs en de Hel aan een eenvoudig mens openbaarde [misschien wel aan deze heilige zelf, want bij mijn ontmoeting met hem, heb ik waarachtige eenvoud mogen ervaren].

Dit is zijn resumé:

“Wel, op een nacht terwijl dat deze eenvoudig levende mens sliep, hoorde hij een stem zeggen: ‘Kom, ik zal je de hel tonen’.

Hij bevond zich toen in een kamer waar veel mensen rond een tafel zaten, in het midden van die tafel stond een grote pot met voedsel. Toch hadden ze allemaal honger, omdat ze niet konden eten. Ze hadden elk een heel lange lepel waarmee ze voedsel uit de pot haalden, maar met zo’n lange lepel waren zij niet in staat hun mond te bereiken. En dus klaagden sommigen, anderen schreeuwden, terwijl anderen zelfs huilden…

Toen hoorde deze eenvoudig levende mens dezelfde stem zeggen: ‘Kom, ik zal je nu ook het Paradijs laten zien’. Hij bevond zich vervolgens in een andere kamer, waar eveneens veel mensen rond een tafel zaten, net zoals de vorige. En, nogmaals stond er een grote pot met voedsel in het midden op tafel en de mensen hadden dezelfde lange lepels. Ze waren echter allemaal goed gevoed en gelukkig, omdat iedereen met z’n lepel voedsel uit de pot kon nemen en zo waren ingesteld dat de persoon naast hem gevoed werd. Begrijp je nu ook hoe jij, vanuit dit aardse leven vooruit kunt komen en het leven van het Paradijs op aarde al kunt [be-]leven?”.

Ieder van ons heeft een soort “lepel” gekregen die we kunnen gebruiken om met anderen te delen of om het voor onszelf te proberen. waar het dus om draait is:

Hoe gebruik je de aan jou persoonlijk verleende “lepel?”. Hoe maak jij persoonlijk gebruik van de aan jou persoonlijk verleende talenten [de Genadegaven], die je van God hebt gekregen?

<>

Iconen

De Koninklijke Deuren wijzen ons de weg; Hemel en aarde zijn door Christus weer bijeengebracht. De icoon van de Verkondiging herinnert ons dat God als mens voor ons te wereld kwam.

De Moeder Gods maakte voor Christus de weg vrij om deze wereld te betreden en voor ons demogelijkheid om de hemel te beërven. De Iconen van de Vier Evangelisten herinneren ons dat we door de onthulling van het Evangelie tot God komen. In de Iconostasis zien we aan de rechterkant van de deuren de icoon van Christus met aan zijn linkerhand de icoon van de voorloper Johannes de Doper. Aan de linkerkant van de deuren de icoon van de Zuivere Maagd met Christus als Kind met naast haar de icoon van de patroon van de betreffende parochiekerk. Icoon-afbeeldingen hebben altijd een rol gespeeld in het christelijk geloofsonderwijs van christenen.

Iconen zijn veel méér dan religieuze afbeeldingen. Ze zijn een manier om op eenvoudige wijze de mensen een aantal ingewikkelde christelijke begrippen duidelijk te maken; een wijze die bij iedereen die ze ziet, zelfs een klein kind een herkenning meegeeft. Iconen waren al in de vroegste dagen van de kerk een hulpmiddel om christenen het Evangelie te verkondigen, ook voor hen, die misschien niet in staat waren om zelf het Evangelie telezen.

Christenen van de Orthodoxe Kerk beseffen dat het onmogelijk is een indruk weer te geven hoe God eruit ziet. We hebben Hem immers nog nooit gezien, we kennen Hem nauwelijks, we kunnen Hem dus ook niet weergeven. Echter, God kwam in deze wereld als een persoon, als mens. Hij werd vlees en bloed, als Jezus Christus en dankzij de Apostel Lucas, de icoonschilder, zijn wij in staat een weergave te geven van Zijn verschijning hier op de wereld. Deze Apostel, zo vertelt ons de overlevering, schilderde Zijn Moeder, de Theotokos en op die manier weten we ook hoe Christus er uitgezien zou hebben.

De oudste afbeelding bevindt zich op de berg Sinaï – een icoon die in was is weergegeven. Dat God mens werd is een van de meest elementaire begrippen in de christelijke leer.

We kunnen een beeltenis van Christus op een icoon schilderen omdat Hij hier als persoon onder ons was. Het woord “Icoon” betekent een indruk of afbeelding. In eenvoudige bewoordingen is een icoon van Christus een afbeelding van Christus, die iedereen laat zien dat God een mens werd. Op een gewone afbeelding lijken dingen kleiner te worden zodat ze op afstand komen te staan. Dit geeft de afbeelding een gevoel van diepte, hetgeen “perspectief” wordt genoemd. Iconen zijn wat dat betreft afwijkend, bij veel van hen zul je zien dat het beeld groter lijkt te worden naarmate het verder af staat – het perspectief is van achteren naar voren, het “omgekeerd perspectief”.

Bij een gewoon schilderij kom je regelmatig de zon tegen, of je kunt de licht- en schaduwwerking waarnemen. Je zou het moment van de dag kunnen vaststellen, of kunnen zien dat het nacht is. Dit soort kenmerken zul je op een icoon niet tegenkomen, er zijn geen schaduwen of weergaven van dag en nacht. Een icoon toont een beeld van de hemel, dus wordt deze verlicht door het onveranderlijk Licht van God. Iconen zijn met een bepaald doel op deze manier geschilderd, een icoon is een venster op de Hemel. De verering van de Icoon wordt zo gezegd doorgeven aan de Hemel en de daarop aanwezige afgebeelde persoon. Het stuk hout met de afbeelding wordt niet zelf vereerd, maar de Persoon die Zich in de Hemel bevindt.

Het Oude Testament vertelt ons dat God wereld en de mensheid en alles wat er rondom ons bevindt geschapen heeft. Hij zag dat alle dingen die Hij gemaakt had goed waren en een lust voor het oog. Daarna gebeurde het dat de mens zich van God afwendde en dat de gehele wereld daardoor onder de macht van de dood, het kwaad en de zonde kwam. Met andere woorden, er was helemaal niets mis met de materie met name omdat God het goed had gemaakt.

Het Nieuwe Testament leert ons dat God zoveel van ons houdt dat Hij Zijn Zoon Christus heeft gezonden om ​​mens te worden. Christus is gekomen om ons te redden en ons een kans te bieden weer tot God te kunnen komen. Hij [Geest] werd stof [materie] zoals we zijn. Omdat God in Christus mens is geworden, heeft deze fysieke wereld weer een begin gemaakt met de Hemelse wereld herenigd te worden.

De materie [het stof] is begonnen haar volle glorie te herwinnen. Christus heeft ons laten zien dat het menselijk vlees vervuld kan worden met God. Hij was de fysieke materie waarbij God tot de mensheid afdaalde. Op dezelfde manier kan alle fysieke materie met Gods aanwezigheid vervuld worden. Dit overkomt de heiligen, vanwege het water van de doop, of door het brood en de wijn bij het ontvangen van de Heilige Gaven in de Goddelijke Liturgie.

Het kan eveneens gebeuren door de ontmoeting met de persoon die op het hout met verf op een icoon staat afgebeeld.

De Kerk gelooft dat Christus zowel God als mens is:

1.]. Hij verenigde door Zijn menswording Zijn Goddelijkheid met de materie van deze wereld.

2.]. In Christus werd de materie [het stof] met Zijn Hemelvaart vergoddelijkt.
Iedereen die verkondigt dat materie [stof] en God als goed en kwaad elkaars tegengestelden zijn vechten deze leer over Christus aan.

De christelijke Kerk aanvaardt dat het vóór Christus in de wereld onmogelijk was om een ​​voorstelling van God te maken: niemand had Hem immers gezien of was voldoende in staat Hem te begrijpen.

Echter zodra Christus op aarde kwam en hier onder ons verbleef, was het mogelijk om ons een ​​beeld van God vormen, omdat Christus God was. Iedereen die verkondigt dat je een beeld van God niet dient te vormen zoals Christus was geeft in feite aan dat Christus ‘niet echt’ God was.

Tot slot dient te worden opgemerkt dat orthodoxe christenen geloven in de Opstanding van Christus met een fysiek [stoffelijk] lichaam. Wij geloven in een lichamelijke Opstanding voor alle gelovigen, wanneer Christus in Zijn Volle Glorie en Majesteit terugkeert. Wij geloven dat niet alleen onze geest zal overleven, of zoals sommige aangeven dat we in een spookachtige spirituele vorm uit de dood zullen opstaan​​.

Zowel lichaam als ziel zal gered worden, materie en geest behoren bij elkaar en zullen dus ook gezamenlijk in de Opstanding in een Nieuwe Eenheid verbonden worden. We geloven daarom ook dat lichaam en geest gezamenlijk aan de eredienst deel dienen te nemen; de geest en de materie dienen verenigd te zijn om God te prijzen.

In de Orthodoxe diensten wordt deze leer van de Kerk in praktijk gebracht.

Decoraties van bloemen staan ​​naast iconen gemaakt van hout en tempera en geven de kleuren weer van de aarde. Kaarsen met hun bruine gloed van de bijenwas vormen naast de gouden olijfolie in glazen lampen een eenheid. De wierook gemaakt van hars en boomsappen stuwt haar rook van gouden wierook op.

De mensen, die hun beste kleding van katoen en linnen en wol van schapen dragen, buigen hun hoofd, bekruisigen zichzelf, bidden in stilte of verheffen hun stem in lof tot God.

Het aanbieden van het brood en de wijn, vol van zonneschijn en goedheid van de aarde worden op het altaar gelegd. De gehele schepping danst voor haar Schepper, al Gods goedheid wordt aan God geofferd. Het Mysterie van de Heilige Geest daalt neer om te bevestigen dat dit werkelijk de Hemel op aarde is en dat Koninkrijk van God nu komt. De priester opent de Goddelijke Liturgie dan ook met de woorden: “Gezegend is het Koninkrijk van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen“; waarna het volk een Kruisteken maar, buigt, en volmondig uitroep: “Amen“.

Het is een groot goed om jezelf over te geven aan de wil van God; de Heer laat ons door de Heilige Geest vele wonderbare dingen ervaren en onthult ons Zijn grote Mysterieën. Verbind je nu met God, morgen is het misschien te laat.


<>

Drie Hoogfeesten: Kerst, Pasen en Pinksteren

Kerst: God werd mens in Jezus Christus. God, die een geestelijk wezen is, heeft in de vorm van de mens Jezus van Nazareth een menselijke vorm aangenomen en is in hem volledig mens geworden. Behalve in de zonde.

Pasen: is het belangrijkste christelijke feest in het liturgische jaar, volgend op de Goede Week. Christenen vieren deze dag dat de Heer Jezus Christus is opgestaan [verrezen] uit de doden, op de derde dag na zijn kruisiging.

Pinksteren: Tien dagen na Hemelvaart wordt de uitstorting van de Heilige Geest gevierd. Het is de vijftigste dag ná Pasen. Met deze uitstorting wordt de geboorte of het begin van de christelijke kerk gevierd.

<>

God had de controle over de wereld van de mens – aan henzelf toevertrouwd. Maar de mens koos ervoor om door de wereld

Vader John Meyendorff:

God had de controle over de wereld van de mens – aan henzelf toevertrouwd. Maar de mens koos ervoor om door de wereld te worden beheerst en daardoor verloor de mens zijn vrijheid, het “beeld en gelijkenis aan God”.

Hij werd vervolgens onderworpen aan de kosmische vastberadenheid, welke hem zijn “passies” bezorgden en waarin de ultieme macht tot de dood toebehoort.


<>

Hemel en hel

Ηeilige Theofylaktus van Ochrid (+1107)

De Ηeilige Theofylaktus van Ochrid verwijst naar het feit dat de hemel en de hel, als ultieme lot, niet aan God verweten dient te worden maar aan het individu zelf – dus de heilsleer bevat geen vorm van predestinatie.

Want God heeft de mensen lief en leert ons om op dezelfde wijze niets dan goed te doen en niet te veroordelen/straffen voordat we een zorgvuldig onderzoek hebben gedaan.

Zo is ook Gods liefdevolle oprechtheid in dit alles te bezien, . . .
want degene die wordt gestraft zal na het vonnis geen reden tot klagen hebben.

Heilige Theofylaktus van Ochrid merkt tevens op dat het vuur waarin verdoemden worden gezonden voor de duivel als een brand is. Want zoals demonen geen mededogen hebben en wreed en kwaadwillig gezind zijn ten opzichte van ons, is het logisch dat zij die met hen optrekken [gelijkgestemd zijn], door hun eigen daden vervloekt en verdienen daarom ook dezelfde straf.

God heeft het vuur niet voor de mens geschapen, noch maakte Hij de hel voor ons, maar hij creëerde dit voor de duivel; en door de tegenstrever te volgen maak ik mezelf aansprakelijk wanneer ik de hel verkies.

Opvallend is dat zowel de opgestane mens als de verdoemde verbaasd is om zichzelfin hun respectieve omstandigheid te bevinden.


<>

Het uitstel ons dichter bij Hem brengt

Heilige Johannes Chrysostomus-Guldenmond (+407):

“Wij dienen Hem alleen lof toe te zingen, te danken, zelfs wanneer we onophoudelijk vragen, waar wij om smeken. Alleen Hij rekent het ons toe wanneer we Hem er om vragen, maar hij geeft het niet omdat hij dit ons verschuldigd is, als een kredietverstrekker. En wanneer Hij ziet dat we met geloof en doorzettingsvermogen volharden in het gebed rekent Hij zonder rendement te verwachten af. Maar wanneer wij energieloos [apathisch] bidden, wordt de reactie uitgesteld, niet omdat we veracht of verafschuwd worden, maar omdat, zoals ik al zei, het uitstel ons dichter bij Hem brengt”.


<>

Here Jezus Christus

Wees genadig voor mij

een zondaar!

<>